do wchodzącego z rogami jelenia tragarza - Proszę, proszę przepraszam tam niech pan postawi gdzieś koło kaloryfera (Wraca do rozmowy z przedstawicielem.) Dowód? Proszę bardzo. oglądnąwszy dowód - Tak, dobrze. Y ukonstytuował się komitet blokowy, którego jestem przedstawicielem. A pan nie był na zebraniu. "Alternatywy 4" Pierwsza noc (TV Episode 1986) cast and crew credits, including actors, actresses, directors, writers and more. Zenobiusz Furman: Witold Pyrkosz Alternatywy 4 to kultowy serial satyryczny o perypetiach mieszkańców bloku na Warszawskim Ursynowie. Zenobiusz Furman gra w nim gospodarza domu Stanisław Anioła, który jest profesorem znanym aktorem. Zobacz pełną obsadę aktorską, ile odcinków i streszczenie serialu. Irena Grzegrzółka Ekspedientka w monopolowym (niewymieniony w czołówce) Tomasz Podleśny "Zasraniec", syn Balcerka (niewymieniony w czołówce) Marcin Steuermark Syn Balcerka (niewymieniony w czołówce) Pełna obsada serialu Alternatywy 4 (1983) - Czasy PRL-u. Losy pochodzących z różnych grup społecznych mieszkańców nowo wybudowanego List of related movies: sequels, prequels, remakes, parodies, references, mentions, etc. (1983 – 1986) Dylematu 5, Hip-Hip i Hurra, Bareizm Vay Tiền Nhanh Chỉ Cần Cmnd Nợ Xấu. 17 kwi 07 13:46 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę W pierwszych dniach maja TVP1 wyemituje trzy premierowe odcinki serialu "Dylematu 5" w reżyserii Grzegorza Warchoła, stanowiące kontynuację losów bohaterów kultowego już filmu "Alternatywy 4" (1-3 maja o godz. "Dylematu 5" to kontynuacja losów bohaterów mieszkańców jednego z bloków na Ursynowie. Na ekranie pojawiają się dobrze znane postaci: państwo Balcerkowie, konstruktor Marek Manc, wiecznie skłóceni sąsiedzi - panowie Kotek i Kołek, których teraz dodatkowo poróżniła dawna pani Kołkowa, a obecnie Kotkowa, docent Zenobiusz Furman, do którego nadal wzdycha nauczycielka Bożena Lewicka, pani Kolińska - niegdyś striptizerka, a teraz znudzona małżonka safandułowatego hodowcy dziwnych owadów. Oczywiście, przez te dwadzieścia kilka lat wielu lokatorom urodziły się i dorosły już dzieci. Dawna pani Aniołowa jest teraz prężną przedstawicielką dużego banku, z powodu którego na lokatorów padnie blady strach. Pojawiły się też nowe postaci: policjant Wojtaszek z żoną i synkiem, marzący o awansie do CBŚ, a tak naprawdę lubiący przede wszystkim gotować, czy pan Rychu - przedstawiciel młodych, prężnych, szukających szybkiego i dużego zarobku. Pan Rychu wynajmuje bowiem mieszkanie, w którym zakłada agencję towarzyską i zatrudnia trzy ponętne Ukrainki. Przede wszystkim zaś w miejsce dawnego gospodarza domu, wszechwładnego Anioła, na Ursynowie pojawi się niejaki Jan Pokorny - cwaniaczek o bardzo niejasnej przeszłości, były konfident, który w nowej rzeczywistości będzie równie skutecznie wykorzystywał dawne talenty. Za kamerą stanął Grzegorz Warchoł. Autorem scenariusza jest Janusz Płoński. W obsadzie znaleźli się: Tomasz Sapryk, Zofia Czerwińska, Witold Pyrkosz, Jerzy Bończak, Jerzy Kryszak, Kazimierz Kaczor, Wojciech Pokora, Stanisława Celińska, Jacek Braciak, Bożena Dykiel, Krzysztof Tyniec, Izabela Dąbrowska, Leon Charewicz, Hanna Bieniuszewicz, Antoni Królikowski, Adam Ferency, Joachim Lamża, Weronika Książkiewicz, Wiktoria Gorodecka, Krystyna Tkacz i inni. Data utworzenia: 17 kwietnia 2007 13:46 To również Cię zainteresuje Masz ciekawy temat? Napisz do nas list! Chcesz, żebyśmy opisali Twoją historię albo zajęli się jakimś problemem? Masz ciekawy temat? Napisz do nas! Listy od czytelników już wielokrotnie nas zainspirowały, a na ich podstawie powstały liczne teksty. Wiele listów publikujemy w całości. Znajdziecie je tutaj. Jesteś fanem polskiego serialu „Alternatywy 4”? Sprawdź, jak dobrze znasz jego bohaterów! • • • • • • • • • • 1 / 10 Jak nazywa się ten bohater? Źródło: TVP Stanisław Anioł Wiesław Anioł 2 / 10 Jak nazywa się ta bohaterka? Źródło: TVP Mieczysława „Miećka” Aniołowa Zdzisława „Zdziśka” Aniołowa 3 / 10 Jak nazywa się ten bohater? Źródło: TVP Leopold Kierka Antoni Kierka 4 / 10 Jak nazywa się ta bohaterka? Źródło: TVP Kołkowa Tekla Wagnerówna 5 / 10 Jak nazywa się ta bohaterka? Źródło: TVP Ewa Majewska Zofia Balcerkowa 6 / 10 Jak nazywa się ten bohater? Źródło: TVP Jan Balcerek Józef Balcerek 7 / 10 Jak nazywa się ta bohaterka? Źródło: TVP Krystyna Balcerkowa Zofia Balcerkowa 8 / 10 Jak nazywa się ten bohater? Źródło: TVP Stanisław Kubiak Tadeusz Kubiak 9 / 10 Jak nazywa się ta bohaterka? Źródło: TVP Elżbieta Kolińska-Kubiak Monika Kolińska-Kubiak 10 / 10 Jak nazywa się ten bohater? Źródło: TVP Zenobiusz Furman Zenobiusz Turman Quiz Quiz Quiz Quiz Quiz Quiz Quiz Quiz Quiz Quiz Quiz Quiz Quiz Quiz Quiz Quiz Quiz Quiz Quiz Quiz Quiz Quiz Quiz Quiz Quiz Quiz Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoruAlternatywy 4 – cytaty. A Ą B C Ć D E Ę F G H I J K L Ł M N Ń O Ó P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż G[edytuj • edytuj kod] – Gdyby ta strzelba umiała mówić, to... to co by powiedziała?– Hmmm. Ona miała służyć w osiągnięciu profesora.– Chciał pan zastrzelić profesora!– Nie, ten profesor to właśnie ja.– Chciał pan popełnić samobójstwo?– Nie, nie. Skąd! Chciałem po prostu zostać profesorem zwyczajnym.– Ooo, dla mnie... dla mnie, to pan jest profesorem nadzwyczajnym.– Właśnie przez nadzwyczajnego chciałem przeskoczyć. Postaci: Bożena Lewicka i Zenobiusz Furman w intymnej sytuacji N[edytuj • edytuj kod] – No i co pan narobił? Wchodzi pan jak do siebie, trzaska drzwiami jak w stodole. O, zasłona mi się podarła!– Przede wszystkim – ja tu jestem u siebie. A co do zasłony, to nic nie szkodzi.– Jak to?– Czy pani zauważyła, jakie zasłony ja powiesiłem?– No te, zielone.– No właśnie. A pani powiesiła żółte z brązowym. I jak to teraz wygląda? Ohyda!– A co to pana obchodzi, jakie ja mam u siebie zasłony?– Ja jestem odpowiedzialny za ten dom i wymagam społecznego podejścia. Ja powiesiłem zielone, pani brązowe. No i jak to teraz wygląda? Jak gówno w lesie! I ja się na to nie zgadzam! Postaci: Ewa Majewska i Anioł – No tak, lenteks. Lenteks, proszę pana. Nie szkoda panu takiej pięknej żony?– Nie! Yyy! Tak! Yyy! O co chodzi?– Proszę pana, wie pan, co to jest lenteks? Lenteks, proszę pana, to jest naukowo stwierdzona trucizna: suchoty, rak, do wyboru. Dlatego proponuję panu, żeby pan położył parkiecik... yyy... z czarnego dębu, o! No? Będzie akurat pasowało do tych białych mebli. Opis: do Kubiaków przybywają „fachowcy” – parkieciarze – No właśnie, i żona ma tournée, do którego musi się przygotować, pan rozumie. Ona musi ćwiczyć, ćwiczyć, ćwiczyć i jeszcze raz ćwiczyć. A w tych warunkach...– Niech pan nie traci otuchy. Pisarz Sofronow, znał pan?– Nie.– Nie? Szkoda. On, proszę pana, pracował w kuźni. Wie pan, bo jego odgłosy pracy mobilizowały do twórczego wysiłku. No i doszedł do rezultatów. Opis: Kubiak interweniuje u Anioła w sprawie hałaśliwych sąsiadów O[edytuj • edytuj kod] – Oto na przykład, główny lokator spod czwórki, ja nie będę wymieniał nazwiska, z sublokatorką spod szóstki, nie będę wymieniał nazwiska... Otóż ci państwo weszli ze sobą w poważne stosunki pozamałżeńskie! Co tam poważne! I do tego jeszcze kulinarne, co przy obecnych naszych kłopotach rynkowych...– A co? Jedli razem? Opis: Anioł usiłuje skłócić mieszkańców S[edytuj • edytuj kod] – Szanowny pan życzy?– Proszę szklankę herbaty.– A! Z rumem!– Nie, z cukrem.– Z cukrem nie ma, jest z rumem.– To może kawę.– Po irlandzku czy po szwedzku?– Jest jakaś różnica?– O! Po irlandzku jest z whisky, a po szwedzku z koniakiem.– To może ja poproszę o wodę mineralną.– Woda raz, co do tego?– Do tej wody? No... szklankę.– Na szklanki nie podajemy. Może być pięćdziesiątka, albo pół litra.– To ja może przedtem coś zjem.– Proszę bardzo. Jest indyk po bretońsku, po cygańsku, po portugalsku, indyk a la flaczki, indyk a la łosoś, indyk a la szynka.– No to może już jak pan uważa.– Mhm. A co do wódeczki, zamówimy pół litra. Opis: docent Furman w knajpie T[edytuj • edytuj kod] – To są same żyły. (...) To kości.– Niech pani tak nie przebiera. To nie przedwojna. Postaci: Kotkowa i Tekla Wagnerówna kupują mięso – To wy jesteście ten Anioł.– Tak jest.– No to poznajmy się. Jestem Parys, dzielnicowy. Rozumiemy się?– Tak, panie sierżancie.– Flagi trzeba powiesić.– Panie sierżancie, ja zawsze w to robotnicze święto to już tak...– Nie o to chodzi! Drugiego to jeszcze mogą sobie wieczorem prawda wisieć, ale trzeciego to żeby mi już żadna nie wisiała. Rozumiemy się?– Tak jest, panie sierżancie!– Poza tym, wszystko w porządku?– Tak, panie sierżancie, wszystko w porządku. – Lokatorzy jacy?– Aaa, mieszani.– Ale jest trochę elementu?– Ale mieszani.– Co to, wy książki czytacie?– To informacje o lokatorach.– To ciekawe!– Tak.– Ja lubię poczytać takie życiowe książki. Będzie pełna, przyjdę, poczytam, zobaczymy. Będzie w porządku, będę pamiętał. Będę pamiętał, będzie dobrze. Będziemy kręcić, nie będzie dobrze. Rozumiemy się?– Tak, panie sierżancie.– Jak się będziemy rozumieć, będzie dobrze. Nie będziemy się rozumieć... Rozumiemy się? Postaci: dzielnicowy Parys i Anioł – Trzeba pewne rzeczy, nie ukrywam tego, nawet zawoalować. A poza tym ludzie nie myślą. Ludzie nie myślą. Im się wydaje, że tylko oni oglądają telewizję. Proszę pana, przecież my jesteśmy doskonale obserwowani. Nie tylko przez przyjaciół, przez wrogów też. Na przykład tacy Amerykanie jak się dowiedzą, że my mamy trudności z produkcją mięsa, to wie pan, co się dzieje? Proszę pana, na całym świecie ceny mięsa idą tak w górę. I my za to mięso potem też musimy płacić takie ceny. A jeżeli my te trudności przedstawimy jako przemyślane działanie, to wtedy to w nikim nie wzbudza podejrzenia.– No, może poza naszymi obywatelami.– Panie profesorze, nasi obywatele i tak w to nie uwierzą. Opis: wykład towarzysza Winnickiego W[edytuj • edytuj kod] – Wie pani, rzecz się miała na polowaniu. Mianowicie tak: Teodor pobiegł za zranionym zającem, ja natomiast spokojnie oczywiście... yyy... repetowałem, znaczy – nabijałem broń, i w tym momencie z krzaków wyskakuje odyniec.– Odyniec?– Dziki, wściekły odyniec! Wystarczy to pani? Zdrętwiałem. On zresztą też. Co robić? – myślę sobie. Teodor poleciał za zającem, broń nienabita. Jedyna szansa – ucieczka. No więc ja chodu, oczywiście przez las, on za mną. Ja na drzewo, on za mną...– Na drzewo?– Tak. No, ja z drzewa, on za mną. Ja do wody, wtedy on za mną. Woda potąd. No i jeszcze zapomniałem pani powiedzieć, że to była zima, mróz, dwadzieścia stopni mrozu...– Aha.– Więc ja z tej wody wyskoczyłem jak oparzony. On oczywiście za mną. Jedyna szansa teraz, myślę sobie, albo ty, albo ja. Wyjmuję kordelas. Wie pani, co to jest kordelas? Sztylet! Ogromny sztylet. Wyjmuję, myślę sobie, no, bracie, tanio życia nie sprzedam. Stoję tak przy drzewie, plecami, oczywiście, żeby mnie nie zaszedł od tyłu, myślę sobie, no chodź, no chodź, malutki! I w tym momencie nadbiega – kto?!– Yyy...– Teodor. Teodor, rzecz jasna! Wyrzuca z pyska tego zająca, rzuca się na bestię, do gardła mu od razu. Walka była straszliwa, trwała – nie wiem, piętnaście, dwadzieścia, może nawet pół godziny. Wie pani, w tej sytuacji nikt czasu nie liczy, oczywiście. No i na czym się skończyło? Zagryziona bestia przez Teodora padła!– To niewiarygodne.– Niewiarygodne. Dzisiaj jest u mnie... Ta bestia oczywiście. Tak, tak, yyy... ale wypchany, wypchany ten odyniec. Może pani chciałaby zobaczyć?– A nie, wie pan, może innym razem. Opis: Furman pragnie zabłysnąć przed Ewą swoimi myśliwskimi sukcesami Zobacz też[edytuj • edytuj kod] Brunet wieczorową porą Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz? Czterdziestolatek Miś Poszukiwany, poszukiwana Zmiennicy Ciasteczka pomagają nam udostępniać nasze usługi. Korzystając z Nonsensopedii, zgadzasz się na wykorzystywanie ciasteczek. Start Kontakt 🔔 Wyszukiwarka haseł do krzyżówek pozwala na wyszukanie hasła i odpowiedzi do krzyżówek. Wpisz szukane "Definicja" lub pole litery "Hasło w krzyżówce" i kliknij "Szukaj"! Docent Furman z serialu „Alternatywy 4” - Hasło do krzyżówki ⚐ Uściślij rozwiązanie według liczby liter Dodaj nowe hasło do słownikaDzięki tobie baza definicji może zostać wzbogacona, wystarczy wypełnić definicje w formularzu. Definicje zostaną następnie dodane do słownika, aby pomóc przyszłym użytkownikom Internetu utknąć w siatce definicji. Tomasz Szymczyk Pamiętane do dzisiaj role komediowe i znakomita dykcja. Z tym kojarzyć będziemy wybitnego aktora Wojciecha Pokorę. Nim wybrał scenę, miał być konstruktorem silników. W Fabryce Samochodów Osobowych na Żeraniu zaangażował się jednak w działalność amatorskiego teatru. Tam dostrzeżono jego talent i poradzono zdawanie do PWST. Całe szczęście. Te role zna każdy. Stanisław Maria Rochowicz vel Marysia z filmu „Poszukiwany, poszukiwana”, Mieczysław Gajny z „Czterdziestolatka”, docent Zenobiusz Furman z serialu „Alternatywy 4” czy oberleutnant von Nogay z „ Dezerterów”, ale również te ze wspaniałych przedstawień Teatru Telewizji: Edmund z „Dam i huzarów” czy Żewakin z „Ożenku” na stałe już wpisały się w historię polskiego kina i teatru. Tak samo jak ich odtwórca - wybitny aktor Wojciech Pokora, który zmarł w ostatnią niedzielę w wieku 83 lat. Warszawiak we Wrocławiu Wojciech Pokora był rodowitym warszawiakiem. Urodził się w stolicy w 1934 roku. To jednak we Wrocławiu skończył... Technikum Budowy Silników Lotniczych, skąd trafił do pracy do Fabryki Samochodów Osobowych na Żeraniu. To tam, w amatorskich teatrze, zaczęła się jego przygoda ze sceną. Występował w nim z Jerzym Turkiem, który później był świadkiem na jego ślubie. Kolejnym etapem był dyplom warszawskiej PWST. W 1958 roku Wojciech Pokora zadebiutował w Teatrze Dramatycznym w Warszawie w „Wizycie starszej pani”, a dwa lata później w filmie. Nie przypuszczał chyba wówczas, że współpraca ze Stanisławem Bareją przy „Mężu swojej żony” (1960), gdzie zagrał niewymienioną w czołówce rolę pokojowego malarza, będzie miała aż taki wpływ na jego popularność. Nielubiana rola życia W kolejnych latach Pokorę można było zobaczyć w pierwszym polskim serialu „Barbara i Jan” (1964), „Małżeństwie z rozsądku” (1966) czy „Przygodach psa Cywila” (1968-70). W 1972 roku na ekranach kin pojawił się lubiany i powtarzany do dzisiaj film „Poszukiwany, poszukiwana” w reżyserii Stanisława Barei, w którym Wojciech Pokora wcielił się w rolę historyka sztuki Stanisława Marii Rochowicza, który w obawie przed posądzeniem o kradzież obrazu przebiera się za kobietę i podejmuje pracę gosposi. Aktor po latach nie wspominał jednak dobrze tej roli. Mówił, że na ulicy wołano do niego Marysia. Gdybym miał wtedy dzisiejszą wiedzę i mądrość, to bym tego nie Pokora dla „Faktu” o roli w filmie „Poszukiwany, poszukiwana” - Gdybym miał wtedy dzisiejszą wiedzę i mądrość, to bym tego nie zagrał. Nie ja powinienem to grać. Ja się do tego nie nadaję. To, że zdobyłem ogromną popularność i że od czasu do czasu puszczają tę moją koszmarną rolę, która sprawia komuś radość, to chwała Bogu - mówił aktor w 2015 roku w rozmowie z „Faktem”. Wojciech Pokora wspomina w niej, że na planie filmu niezbyt udała się praca kostiumologów, dlatego ostatecznie aktor w filmie wystąpił też w ubraniach należących do... jego żony Hanny. Do małżonki należała również peruka filmowej Marysi. Aż do „Zmienników” „Poszukiwany, poszukiwana” był kolejnym filmem, na planie którego współpracował ze Stanisławem Bareją. Od tej pory zagrał już w prawie wszystkich jego filmach. W „Nie ma róży bez ognia” (1974) był lokatorem wyrzucanym z mieszkania przez żonę, w „Brunecie wieczorową porą” (1976) zagrał rolę Kowalskiego, a w „Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz” (1978) chłopa goniącego świnię. W kultowym „Misiu” (1981) to on wcielił się w rolę poety-milicjanta, który tworzy tekst piosenki o młodym junaku i Trasie Łazienkowskiej. Kiedy Bareja postanowił kręcić seriale, jego współpraca z Pokorą trwała nadal. Zagrał pochłoniętego pasją myślistwa docenta Zenobiusza Furmana w filmie „Alternatywy 4” (1983) i przywożącego zza granicy wypełnione narkotykami grzyby przyjaźni syjamsko-polskiej prezesa Kłuska w „Zmiennikach” (1986). Zadowolony z Żorża i Nogaya Ale nie tylko ze Stanisławem Bareją współpracował Wojciech Pokora. Jedną z ról, które cenił najbardziej, był hrabia Żorż Ponimirski z „Kariery Nikodema Dyzmy” Jana Rybkowskiego (1980). Wojciech Pokora cenił również rolę von Nogaya w „ Dezerterach” Janusza Majewskiego (1984). W rozmowie z portalem z 2015 roku aktor wspominał, że rolę tę przyjął bez większego wahania. - Chciałem tylko wiedzieć, kto w tym będzie uczestniczył. Bo ważne jest, w jakim towarzystwie będzie się film produkować. Kiedy wymienił mi nazwiska Marka Kondrata czy Wiktora Zborowskiego, a zwłaszcza dwóch Węgrów, wiedziałem, że muszę w to wejść - wspominał po latach. Jeszcze wcześniej Wojciech Pokora zagrał u Jerzego Gruzy w „Czterdziestolatku” (1974-77) rolę inżyniera Gajnego, adoratora żony głównego bohatera. U tego samego reżysera powrócił w roli kamerdynera Edwarda Skorupy, zwanego Janem, w „Tygrysach Europy” (1999). Pojawił się także gościnnie w „Miodowych latach” Macieja Wojtyszki jako ojciec Aliny Krawczyk. Klasyka Teatru Telewizji Osobna karta pracy aktorskiej Wojciecha Pokory to teatr. Przez wiele lat był aktorem scen warszawskich: Teatru Dramatycznego, Teatru Nowego i Teatru Kwadrat. Wielu pamięta także jego role w najlepszych spektaklach Teatru Telewizji, które często do dzisiaj są najlepszymi telewizyjnymi adaptacjami tych dzieł.

zenobiusz furman z alternatywy 4